برایم مهم نیست که تلفظ کلماتم مطابق عربی فصیح ادا بشود. ایمان دارم وقتی چشمانم را می بندم و سوره حمد را می خوانم حمد و ثنا از قلبم بیرون می آید. از روزی که برای اولین بار چشمانم را بسته ام و یک شاخه گل محمدی را بو کرده ام دیگر می دانم که گل محمدی چه عطر باورنکردنی ای دارد. می دانم که وقتی گلی را وقعا بو کرده ای که چشمانت را ببندی و به هیچ چیز فکر نکنی. برای روزه گرفتن نیت نمی کنم. تلاش هم نمی کنم دست و زبان و چشمم را از گناه باز دارم. کسی که می خواهد گل محمدی را با تمام وجودش بو کند فکرش سلامت است. فکر که سلامت باشد ، دست و زبان خودشان دنباله رو آن می شوند. عطر روح نواز گل محمدی لبخند روی لبانم را تثبیت می کند. دوست دارم تا شب لبخند بزنم. ای کاش همیشه رمضان باشد. من خوشحالم. سی شاخه گل محمدی دارم. هر روز یکی از آنها را می بویم. بوی گل محمدی انژی هفتاد و دو ساعته ام را تامین خواهد کرد. من با لبخند همیشگی روی لبانم هفتاد و دو ساعت بیدار می مانم و پروژه را بی کم و کاست به استادم تحویل می دهم.