رشته رياضي رو در سال دوم دبيرستان بدون تحقيق كافي و با استناد به اقبال عمومي انتخاب كردم . از انتخابم پشيمون نيستم ولي شايد اگه يه رشته هنري رو انتخاب كرده بودم موفق تر مي شدم . الآن ديگه نمي خوام اشتباهات گذشته رو دوباره تكرار كنم. مي خوام اين ديوار كمي تا قسمتي مايل رو فرو بريزم و يك ديوار صاف و محكم به جاش بسازم.
بالاخره بعد از مشورت با اين دانشجو و اون استاد دانشگاه و اون يكي مشاور تحصيلي و برايند گيري از نظرات شما عزيزان و دوست و دشمن و در و همسايه و حتي بقال سر كوچه به اين نتيجه رسيدم كه بهترين كاري كه مي تونم بكنم اينه كه سال بعد دوباره توي اين آزمون زيباي كنكور شركت كنم و مهندسي معماري رو قبول بشم. خيلي ها بهم ميگن داري كار احمقانه اي مي كني! موقعيت شغلي ، درآمد و بسياري از فاكتورهاي ديگه در مهندسي عمران كاملا برتر از معماري هستند ولي با علاقه ام نمي تونم كنار بيام.پدر و مادرم هم تصميم گيري نهايي رو بر عهده خودم گذاشتند.مي خوام ترم آينده رو مرخصي بگيرم بشينم توي خونه براي كنكور درس بخونم. مي دونم ماه هاي نسبتا سختي رو در پيش دارم. ميدونم مسووليت انتخابم با خودم خواهد بود. ولي  تصميم خودم رو گرفتم. اميدوارم اگه چند سال بعد اين سطرها رو خوندم از انتخاب امروزم خرسند باشم. زود باشين دعا كنين واسم!!